Wszystko o hydraulicznym równoważeniu statycznym i automatycznym

Na tym samym obwodzie grzewczym jednoczesne występowanie pomieszczeń przegrzanych i niedogrzanych jest symptomatyczne dla bardzo powszechnej wady, jaką jest brak równowagi.
Niezależnie od prawdziwego pochodzenia, niewłaściwego ustawienia hydraulicznego, błędów wymiarowania, działania izolacji niejednorodnych itp., problem można rozwiązać poprzez regulację tzw. zaworów równoważących, pod warunkiem, że są one odpowiednio rozmieszczone i wystarczająco dostępne.

Rysunek nr 1: Trójnik regulacyjny i zawór objętościowy IMI Hydronic

Ustawienie, które należy wykonać, polega na ograniczeniu dopływu do uprzywilejowanych anten w taki sposób, aby ich przepływ, zmniejszając się, zwiększał przepływ anten niedostatecznie obsługiwanych.

Zasada regulacji jest zatem łatwa do zrozumienia, ale jej wdrożenie jest znacznie bardziej skomplikowane. Niniejszy dokument omawia warunki, w jakich prawidłowo przebiegnie operacja równoważenia hydraulicznego, w szczególności w istniejących instalacjach.

Ogólnie rzecz biorąc, dystrybucja wody grzewczej istniejący można ją łatwo wyregulować tylko wtedy, gdy przewidziano zawory regulacyjne dostępne, poza zajmowanymi pomieszczeniami.
Jeśli instalacja nie jest zbyt stara, zazwyczaj biura projektowe uwzględniły to na etapie projektowania, przewidując montaż tzw. zaworów 2^-y poziomy równoważenia, znajdujące się w piwnicach, pustkach wentylacyjnych, a nawet klatkach schodowych, i w każdym przypadku na zewnątrz pomieszczeń użytkowych.

Rysunek 2: Dwa zawory^-y poziom wyważenia

Instalacje, w których na grzejnikach zamontowane są jedynie zawory podpionowe, są trudne do zrównoważenia, ponieważ jednoczesne uzyskanie dostępu do wszystkich pomieszczeń jest bardzo trudne do zorganizowania, gdy są one zajęte.

W tej sytuacji należy zlecić analizę instalacji przez biuro projektowe lub eksperta ds. równoważenia, aby ustalić możliwości zamontowania zaworów dostępnych z poziomu 2^-y poziom.
Warto zauważyć, że wyważenie obwodu będzie tym skuteczniejsze, im większa będzie liczba nadajników «sterowanych» za pomocą zaworów 2^-y Poziom będzie umiarkowany, a optymalna liczba wyniesie od 5 do 10 jednostek.

Ogólnie rzecz biorąc, w istniejących instalacjach jedyną regulacją 2^-y Poziom wyrównania (oraz poziomy wyższe) wystarczają do uzyskania prawidłowego wyniku. Gdyby jednak na niektórych antenach nadal występowały zakłócenia, zawsze będzie można udać się na miejsce w celu przeprowadzenia dodatkowego wyważenia. Będzie to możliwe do prawidłowego wykonania, ponieważ odpowiednia grupa nadajników zostanie wcześniej prawidłowo zasilona dzięki właściwemu ustawieniu zaworu 2^-y poziom.

Jeśli montaż zaworów równoważących 2^-y Poziom nie jest osiągalny, trzeba będzie rozważyć trudny plan dostępu do wszystkich pomieszczeń.
Skoro już zdecydowaliśmy się na to kosztowne rozwiązanie, warto przy okazji zlecić analizę możliwości zainstalowania termostatycznych zaworów najnowszej generacji, które dodatkowo zapewniają «dynamiczne» równoważenie – korzyści z tego rozwiązania przeanalizujemy w późniejszym terminie.

Rysunek 3: Dynamiczne hydraulicznie zawory termostatyczne Danfoss

Na koniec należy zauważyć, że regulacja tych zaworów wymaga, podobnie jak w przypadku wszystkich zaworów równoważących, precyzyjnej wstępnej regulacji hydraulicznej.
Jak zobaczymy później, jeśli wyrównanie odbywa się poprzez regulację natężenia przepływu, to w przypadku braku dokumentacji dotyczącej istniejących instalacji ustalenie tych wartości będzie wymagało zaangażowania biura projektowego.

 

Obecnie stosowane są trzy generacje zaworów równoważących.

1^era Generacja: Statyczne i niewolumetryczne zawory równoważące.
Zawory te nie umożliwiają pomiaru natężenia przepływu w rurociągu.

Rysunek 4: Zawory równoważące niewolumetryczne

Istnieją dwie metody ich rozwiązania:

• Symulacja hydrauliczna rozkładów
• Ujednolicenie temperatur powrotnych anten, które należy zrównoważyć

Symulacja hydrauliczna sieci zakłada szczegółowy pomiar sieci (długości odcinków, średnic itp.), określenie zachowania hydraulicznego zamontowanych zaworów oraz obliczenie przepływów do ustawienia na każdej odnodze.
W przypadku istniejących instalacji zebranie wszystkich tych danych jest skomplikowane, a wynikające z tego niepewności ograniczają szanse na łatwe osiągnięcie dobrego wyniku.

Gdy instalacje są wyposażone w tego typu zawory, najlepszym rozwiązaniem jest postępowanie w następujący sposób: wyrównanie temperatur powrotu wody z gałęzi podlegających regulacji.
Ta nowa metoda zostanie przedstawiona później.

2^-y generacja: statyczne i objętościowe zawory lub kurki regulacyjne.
Te zawory umożliwiają pomiar przepływów w obiegu.

Rysunek nr 5: Volumetryczne zawory równoważące Oventrop i Comap

Można je uregulować na trzy sposoby:

• Symulacja hydrauliczna rozkładów
• Regulacja i kontrola natężenia przepływu poprzez pomiary na miejscu
• Wyrównanie temperatur powrotu wody z odbiorników wymagających regulacji

Jeśli odrzucić pierwsze rozwiązanie ze względu na trudności, jakie stwarza ono w istniejących instalacjach, należy zauważyć, że praca poprzez regulację natężenia przepływu wymaga również zaangażowania biura projektowego w celu określenia natężenia przepływu, jakie należy wyregulować na każdej gałęzi wymagającej zrównoważenia.
W przypadku istniejących instalacji najprostszą rozwiązaniem pozostaje ujednolicenie temperatur powrotu wody.

3^-y generacja: Dynamiczne zawory równoważące
Najnowsza generacja zaworów równoważących jest przeznaczona do montażu na obwody o zmiennym natężeniu przepływu takie jak te wyposażone w głowice termostatyczne.

Należy rozróżnić 2 rodzaje kranów:

• Zawory równoważące « regulatory ciśnienia różnicowego »

Rysunek nr 6: Zawory regulatorów różnicy ciśnień Honeywell i Danfoss

W instalacji wyposażonej w termostatyczne zawory grzejnikowe (TRV), gdy zawory te się «zamykają», różnica ciśnień zasilania (DP) odgałęzienia rośnie. Wzrost ten przeciwdziała zamykaniu się zaworów TRV i prowadzi do zwiększenia przepływu w tych odbiornikach, których zawory termostatyczne jeszcze się nie zamknęły.
W tej sytuacji zawór regulator różnicy ciśnień wykrywa wzrost DP i «zamyka się», aby go przywrócić.

Niektóre modele, takie jak te przedstawione na zdjęciu powyżej, nie są wolumetryczne i dlatego nie umożliwiają pomiaru regulowanych natężeń przepływu. Ich regulacja lub kontrola ustawienia musi odbywać się poprzez pomiar temperatur powrotu.

• 2^-y typ dynamicznych zaworów równoważących: Automatyczne zawory równoważące (nazywanych również samorównoważącymi lub niezależnymi od ciśnienia dyspozycyjnego, lub PIBCV, lub regulatorami przepływu)

Rysunek nr 7: Tak zwane «automatyczne» zawory równoważące» IMI Hydronic

Te baterie zostały zaprojektowane tak, aby umożliwić regulacja pojedynczej jednostki końcowej taka jak nagrzewnica centrali wentylacyjnej lub klimakonwektor.
Mogą być one wyposażone w napęd, co pozwala na regulację pracy jednostki w optymalnych warunkach hydraulicznych.

Są one czasami używane do zapewnienia równoważenia anten zawierających kilka emiterów wyposażonych w zawory regulacyjne dwudrogowe takie jak grzejniki wyposażone w zawory termostatyczne. Automatyczne zawory równoważące zastępują wówczas regulatory różnicy ciśnień, które są normalnie przewidziane w tym scenariuszu.

Ta sytuacja nie była pierwotnie przewidziana i nie została uwzględniona w specyfikacjach technicznych producentów. W efekcie działanie automatycznego zaworu równoważącego nie jest wtedy w pełni optymalne i w tej sytuacji przypomina działanie statycznego zaworu równoważącego.

Możemy przeanalizować to działanie, zapoznając się z artykułem: «Automatyczne równoważenie, warunki sukcesu»

W komentarzach na końcu tego artykułu warto zwrócić uwagę na punkt widzenia dwóch wielkich producentów.
Tak więc IMI – Hydronic precyzuje:
«W kwestii instalacji zaworów automatycznych (w tym przypadku PIBCV, czyli regulatorów przepływu) w instalacjach o zmiennym przepływie (np. w budynkach mieszkalnych wyposażonych w termostatyczne zawory grzejnikowe), nasze stanowisko jako ekspertów lub producentów specjalizujących się w hydraulice zobowiązuje nas do prezentowania technicznie nienagannego stanowiska. Mimo że musimy skonstatować rozwój montażu zaworów PIBCV na wejściu do mieszkań, ze względów etycznych nie możemy zachęcać do tej praktyki.»

Bardziej pragmatycznie w tej samej sprawie Oventrop wskazuje że pomimo pewnego kompromisu technicznego w kwestii hydrauliki, ogólna regulacja uzyskana za pomocą zaworów automatycznych jest jednak znacznie lepsza niż ta uzyskana za pomocą zaworów statycznych i regulatorów ciśnienia, ponieważ te ostatnie są najczęściej regulowane słabo lub wcale.

Rzeczywiście, regulacja zaworów regulatorów różnicy ciśnień często pozostawia wiele do życzenia, zwłaszcza w modelach, które nie są objętościowe. Jeśli nie pracuje się poprzez pomiary temperatury powrotu, ich regulacja będzie mogła być przeprowadzona jedynie na podstawie hipotetycznego obliczenia strat ciśnienia. Jeśli chce się przeprowadzić równoważenie poprzez pomiar natężenia przepływu, niezbędne jest wybranie modeli objętościowych, a kilka marek oferuje adaptowalne zawory objętościowe.

Rycina nr 6 bis: Zawór objętościowy dostosowany z zaworem regulującym różnicę ciśnień Oventrop

Zauważmy zatem przede wszystkim na zakończenie, że nie należy mylić «instalacji zaworów» z «regulacją zaworów», i to niezależnie od generacji zainstalowanych modeli.

Podobnie jak w przypadku wcześniejszych generacji, dynamiczne zawory regulacyjne muszą zostać poddane rygorystycznemu wstępnemu ustawieniu. Regulację tę można przeprowadzić poprzez symulację i/lub pomiary natężenia przepływu i/lub pomiary temperatur powrotnych. Kwestia ta zostanie rozwinięta w kolejnym punkcie.

W istniejących instalacjach ogrzewania zbiorowego, trzy metodologie początkowej regulacji zaworów równoważących są obecnie używane.

• 1^era metoda: Symulacja zachowania hydraulicznego sieci

W przypadku istniejących instalacji teoretycznie możliwe jest przeprowadzenie pomiarów niezbędnych do oszacowania natężenia przepływu i strat ciśnienia w obiegach, aby na tej podstawie obliczyć wstępne ustawienie zaworów równoważących. Jest to jednak trudna «gra w podchody», chyba że dysponuje się planami rozprowadzenia instalacji, które rzadko są dostępne.

Ta możliwość, szczególnie rozwinięta przez Pan Pierre Fridmann wymaga możliwości późniejszego zweryfikowania wyniku wszystkich przeprowadzonych wstępnych regulacji, bądź poprzez pomiar natężenia przepływu, bądź poprzez pomiar temperatur powrotu wody.

Ta metoda dotyczy raczej instalacji nowych lub niedawnych, które nie wykazują jeszcze nieprzewidywalnych zanieczyszczeń i dla których dostępne są wszystkie niezbędne dane obliczeniowe.
Może być stosowana w szczególności do określania różnic ciśnień, które należy ustawić na zaworach «regulatorach różnicy ciśnień» wyposażonych w podziałki nastawcze w jednostkach ciśnienia.
Wynik symulacji pozwala na wstępne ustawienie zaworów, zanim faktycznie uzyskane przepływy wody lub temperatury powrotu wody zostaną sprawdzone i skorygowane na miejscu.

• 2^-y metoda: Obliczanie, regulacja i kontrola natężenia przepływu mediów

Metodologia polega na obliczaniu i regulacji przepływów do przetransportowania. Wymaga ona oczywiście obecności tak zwanych armaturo «objętościowych», statycznych lub dynamicznych, umożliwiających pomiar natężenia przepływu.
Nie ma zatem zastosowania do baterie niewolumetryczne takie jak zwykłe zawory regulacyjne zamontowane na wyjściu grzejników, ale także u podstawy pionów i przede wszystkim na powrotach pętli ogrzewania podłogowego.

Przypomnijmy również, że niektóre regulatory różnicy ciśnień nie są objętościowe. Ich regulacja lub kontrola ustawienia musi odbywać się wyłącznie poprzez pomiar temperatur powrotu.

W przypadku istniejących instalacji, w celu określenia natężenia przepływów do wyregulowania, biuro projektowe powinno przeprowadzić pomiary niezbędne do oszacowania strat ciepła odpowiadających każdemu z obsługiwanych pionów grzewczych.
W tym celu będzie musiał obliczyć straty ciepła pomieszczeń standardowych oraz niestandardowych (znajdujących się pod tarasem, przy ścianie szczytowej itp.). Następnie, co często jest bardzo trudnym zadaniem, będzie musiał je odpowiednio przypisać do poszczególnych pionów (gałęzi instalacji) wymagających regulacji.

Regulacja natężenia przepłyvu wymaga użycia walizki pomiarowej oraz, jeśli zawory nie są dynamiczne, zastosowania szczególnej metodyki.
Będzie można nabyć jedną z tych metod na l’Eformation Xpair gdzie lub Symulator.

Rysunek nr 9: Źródło kontroli przepływu Oventrop i walizka pomiarowa IMI Hydronic

Jeśli krany do regulacji to typu dynamicznego Regulację przepływów można wykonać łatwiej, bez stosowania szczególnej metody, poza weryfikacją, czy najbardziej niekorzystny zawór dysponuje wystarczającą różnicą ciśnień zasilania.

W przypadku niektórych zaworów dynamicznych z regulacją przepływu wstępnego, wstępne ustawienie może zostać dokonane bez pomiaru, jednak nie zwalnia to z obowiązku przeprowadzenia końcowego pomiaru uzyskiwanych przepływów po ustawieniu wszystkich zaworów.
W przypadku modeli, które nie mają podziałki przepływu, w szczególności zaworów regulacyjnych różnicy ciśnień, regulacja przepływów nie może być przeprowadzona bez ich faktycznego pomiaru (jeśli są one ponadto typu objętościowego).

Gdy wszystkie zawory termostatyczne zostaną wyregulowane lub wstępnie nastawione, jeśli są one typu objętościowego, rzetelne zbalansowanie zakończy się pomiarem wszystkich przepływów krążących w instalacji, aby upewnić się, że interakcje hydrauliczne pomiędzy pionami zostały właściwie uwzględnione.
Przypomnijmy bowiem, że wystarczy kilka niedogrzanych gałęzi, aby trzeba było przegrzać całą resztę instalacji, a zachowanie hydrauliczne obiegów, zwłaszcza istniejących, często rezerwuje wiele niespodzianek.

• 3^-y metoda: Pomiar i ujednolicenie temperatur powrotu wody w sezonie grzewczym

Ta nowsza metoda, zwana «metodą EQUILOG», polega na tym, że przy działającej instalacji grzewczej i stabilnej temperaturze zasilania, mierzyć temperatury powrotu wody anteny do zrównoważenia i ujednolicenia w taki sposób, aby wszystkie anteny podlegające regulacji były w równym stopniu «gorące».

Wyglądający na «uproszczony», proces ten budził i nadal budzi całkowicie naturalną krytykę ze strony swoich konkurentów. Można na ten temat przeczytać «Hydraulika siłowa: nowe podejście do prostej metody. Można jednak zauważyć, że na kilkuset obiektach w ten sposób zrealizowano do tej pory ponad 80 000 ekwiwalentów mieszkań w dobrych warunkach rentowności.

Po zbalansowaniu anteny będą wykazywać porównywalne temperatury powrotu oraz porównywalne różnice temperatur zasilania i powrotu. (*).

Rysunek nr 11: Wyrównanie(*) temperatur wody w obwodzie grzewczym

(*) Jeśli pozwala na to układ hydrauliczny, możliwe jest oczywiście ustawienie różnych temperatur wody dla każdego obiegu, aby uwzględnić lokalne prace izolacyjne.
Jednakże zauważa się, że w przypadku budynków, które poddano jednorodnym termomodernizacjom (wymiana wszystkich otworów drzwiowych i okiennych, ocieplenie wszystkich zewnętrznych ścian pionowych), regulacja hydrauliczna początkowy lub późniejszy osiągnięcie dobrego rezultatu poprzez ujednolicenie temperatur wody jest wystarczające.
Regulację mocy grzewczej można następnie przeprowadzić poprzez zwykłą regulację temperatury wody na wyjściu z kotłowni (ustawienie krzywej grzewczej).

Proces mający zastosowanie do wszystkich rodzajów zaworów mógł zostać zoptymalizowany dzięki postępom w dziedzinie termometrii podczerwieni oraz badaniom przeprowadzonym przez GMTI94 – GEFEn.
Będziemy mogli przestudiować jego zasadę na l’Eformation Xpair gdzie lub Symulator.

Główną zaletą tej metodyki jest możliwość pominięcia wszelkich obliczeń strat ciepła lub inwentaryzacji instalacji na prawidłowo zaprojektowanych sieciach. Dzięki temu jest ona szczególnie odpowiednia dla istniejących obiegów, dla których dokumentacja archiwjna jest rzadko dostępna.

Wdrożona eksperymentalnie w latach 2000., procedura ta została opatentowana we Francji, a ostatnio w 15 krajach europejskich.
Metoda «EQUILOG» jest wdrażana w szczególności przez « firma MAPSEC »(*) na rzecz różnych spółek eksploatacyjnych i instalacyjnych (Dalkia, Cofely-Soccram, Idex itp.).
(*) MAPSEC 80 rue de Paris 93100 Montreuil Tel: 01 48 59 06 05 – www.mapsec.fr

Ryc. 10: Kontrola temperatury wody Źródło Mapsec

Zauważmy w końcu, że w artykuł poświęcony dynamicznym zaworom równoważącym wspomniany w poprzednim paragrafie, inżynier reprezentujący firmę Oventrop wskazuje w uwagach na końcu dokumentacji.
«W przypadku istniejących instalacji, regulacja poprzez wyrównanie temperatur powrotu jest również moim zdaniem najlepszą metodą, o ile przyjęty spadek temperatury jest właściwy.
Mimo wszystko metoda ta jest czasochłonna i trudna do zaakceptowania przez instalatorów specjalizujących się w budownictwie mieszkaniowym, jeśli musi być przeprowadzana ręcznie.
Istnieją krany, które robią to automatycznie, ale cena nie jest ta sama»

Rzeczywiście, równoważenie poprzez ujednolicanie temperatur powrotu wymagało dawniej długiego czasu oczekiwania na stabilizację termiczną, jednak ostatnie osiągnięcia pozwalają obecnie tego uniknąć, a czas trwania operacji stał się bardzo konkurencyjny.

Ponadto można by rzeczywiście rozważyć automatyczne przeprowadzanie i długoterminowe utrzymywanie regulacji poprzez ujednolicenie temperatur powrotu. Jednakże w obecnym stanie technologii wymagałoby to instalacji i zasilania elektrycznego automatycznych zaworów regulacyjnych z napędem, podłączonych do sterownika lub systemu BMS.
Z punktu widzenia ekonomicznego na razie jest to mało prawdopodobne do wyobrażenia, przynajmniej w przypadku istniejących instalacji.

Przede wszystkim należy dobrze odróżnić czynności związane z płukaniem instalacji (w razie potrzeby) oraz montażem zaworów równoważących od ich właściwej regulacji wstępnej.

Rzeczywiście, niezależnie od rodzaju zaworu, dla firmy instalacyjnej lub zajmującej się czyszczeniem instalacji kuszące jest uwzględnienie w swojej ofercie pozycji obejmującej uruchomienie, nie zawsze będąc w stanie zdefiniować wszystkie jej parametry.

Oczywiście można wyobrazić sobie, że jedna i ta sama firma będzie mogła zrealizować całą operację przywrócenia równowagi, jednak musi ona wtedy dysponować zespołami o bardzo różnych umiejętnościach, zarówno praktycznych, jak i teoretycznych.

Ogólnie rzecz biorąc, należy zatem zachować Hskrajną ostrożność przy wyborze firmy ubiegającej się o przeprowadzenie działań z zakresu regulacji i bilansowania. Jest to trudna specjalizacja techniczna, a niepowodzeń jest wiele, ponieważ weryfikacja jakości wykonanej pracy jest trudna do przeprowadzenia.

Nawet gdyby miało to wiązać się z dodatkowymi kosztami, nie waha się więc rozdzielić interwencji w taki sposób, aby fazy studyjne i/lub rozwojowe były zapewnione przez specjalistów w danej dziedzinie.

Dobrym sposobem selekcji będzie zapytań podczas konsultacji o rodzaj metody, która zostanie zastosowana, oraz dokładne określenie danych, które zostaną zwrócone po operacji.
Wszelka niejasność lub wahanie co do odpowiedzi udzielonych na jeden lub drugi z tych 2 punktów będzie niewątpliwie oznaką słabo opanowanej usługi.

Jeśli przedsiębiorstwo pracuje w oparciu o pomiar natężenia przepływu lub symulację hydrauliczną, można w związku z tym zażądać, aby oferta uwzględniała ostateczne przekazanie:

• Szczegółowego obliczenia strat ciepła odpowiadający każdemu z zaworów, które mają zostać poddane obróbce i które doprowadziły do ustalenia kwot do uregulowania. Będzie można w ten sposób upewnić się, że wskazane kwoty nie są wynikiem zgrubnych szacunków.
• Z kratki certyfikowana zmierzone przepływy po wyregulowaniu wszystkich kurków (i nie poprzestawać na teoretycznie przewidzianym wykresie przepływów). Pozwoli to upewnić się, że interakcje hydrauliczne między regulowanymi gałęziami zostały faktycznie uwzględnione, oraz w razie potrzeby umożliwi ich kontrolę.

Jeśli przedsiębiorstwo pracuje w oparciu o pomiary temperatur powrotnych, można wymagać, aby oferta obejmowała:

• Kilka odpowiednich referencji lub, co lepsze, przekazanie co najmniej jednego szczegółowego raportu z wcześniej przeprowadzonej operacji. Pozwoli to upewnić się co do doświadczenia kandydatów, ponieważ chociaż zasada metody jest stara, jest ona naprawdę opanowana dopiero od niedawna.
• Odtworzenie wykresu certyfikowany, kompletny i szczegółowy zmierzonych temperatur powrotu, przed i po wyważeniu, ze wskazaniem stabilizowanych temperatur zasilania, dla których wykonano te pomiary. Pozwoli to na zweryfikowanie jakości wykonanych prac.

Przewidywanie oszczędności energii, jakich można oczekiwać po operacji równoważenia, nie jest łatwe.
Rzeczywiście, jeśli przy założeniu idealnie przeprowadzonego wyważenia można ją oszacować na podstawie mapy początkowych temperatur otoczenia, w rzeczywistości jest ona bardzo trudna do zinterpretowania.
W każdym razie, jeśli wybiera się tę metodę szacowania, należy opierać się na pomiarach zarejestrowanych w okresie bardzo mroźnym i przy braku jakichkolwiek zysków ciepła (nasłonecznienie, urządzenia elektryczne itp.), a nie na pomiarach chwilowych.

Ryc. 15: Przykład rejestracji temperatur wewnętrznych zaburzonych przez zyski ciepła od urządzeń i słońca

Ale jeszcze delikatniejszą kwestią jest uwzględnienie montażu zaworów równoważących, które będą mogły być rzeczywiście wyregulowane. W istocie, w istniejących instalacjach grzewczych równoważenie przeprowadzane jest zazwyczaj tylko na dostępnych zaworach z 2^-y poziom (zobacz 2^-y §). W związku z tym większe lub mniejsze osadzenie tego 2^-y poziom jest istotnym parametrem do oszacowania oczekiwanych oszczędności energii.

W tej kwestii spółka MAPSEC stosuje tzw. metodologię REQUILOG która pozwala jej, na podstawie mapy temperatur powrotu wody zmierzonych na wysokości zaworów regulacyjnych, ocenić skalę rozregulowania, które będzie można faktycznie skorygować.
Ponadto, jeśli jest to możliwe, powierzone mu operacje bilansowania są poprzedzone operacją diagnostyczną obejmującą tę ocenę, co pozwala decydentowi lepiej ocenić celowość przeprowadzenia danej operacji.

Na koniec warto zauważyć, że oszczędność energii wynikająca z operacji regulacji hydraulicznej będzie wymagała późniejszego zaangażowania technika odpowiedzialnego za ustawienie jej sterowania.
Rzeczywiście, jeśli równoważenie miałoby w rezultacie polegać na doprowadzeniu pomieszczeń początkowo najsłabiej ogrzanych do sytuacji tych ogrzanych najlepiej, nie uzyskalibyśmy żadnej oszczędności energii...

Ogólnie rzecz biorąc, wydaje się, że średni wskaźnik oszczędności energii % po zrównoważeniu rozkładu ogrzewania wynosi około 7%, przy okresie zwrotu inwestycji wynoszącym około 2–3 lat, o ile instalacja nie wymaga wymiany zaworów lub wymaga jej w niewielkim stopniu.

Do grudnia 2014 r. działania te mogły być uwzględnione w systemie certyfikatów oszczędności energii przy zastosowaniu ryczałtowego wskaźnika oszczędności energii wynoszącego 10%.
Odpowiednie karty BAR i BAT SE 04 są obecnie w trakcie modyfikacji. Powinny one pojawić się pod innymi nazwami w następnym rozporządzeniu ministerialnym poświęconym systemowi CEE.

Na koniec, podsumowując, jedno jest pewne: operacje bilansowania są ogólnie w pełni opłacane, jeśli przeprowadza się je z zachowaniem rygoru.

Najlepszym tego dowodem jest praca wykonana przez dział regulacji i bilansowania spółki Dalkia w regionie Île-de-France (*), utworzony kilkanaście lat temu w celu wykorzystania metody EQUILOG, a obecnie kierowany przez pana Christophe'a Tillaya.
Na portalu Xpair będzie można przeczytać relację z jednej z jego realizacji w artykule «Operacja regulacji hydraulicznej poprzez wyrównanie temperatur powrotu.

(*) Dalkia Ile-de-France, Service Equilibrage, 28 Boulevard de Pesaro, 92 751 NANTERRE CEDEX Tel: 01 55 67 68 97

Setki operacji bilansowania przeprowadzonych przez ten dział odbyły się wyłącznie w zasobach nieruchomości zarządzanych przez spółkę w ramach umów MF (ryczałt) lub MT (ryczałt temperaturowy). W przypadku tego rodzaju niedostatecznie rozpowszechnionych umów, klient wpłaca rocznie operatorowi kwotę ryczałtową (lub skorygowaną o stopniodni – DJU) w zamian za gwarancję optymalnego ogrzewania.

Dostawa paliwa obciąża wówczas w całości spółkę eksploatacyjną. Jej głównym interesem jest zatem jej ograniczenie do granic zapewniających prawidłowe ogrzewanie dla klienta, ponieważ wszystkie uzyskane oszczędności energii przypadną jej w udziale.

Tego typu sprawa zachęca oczywiście wykonawcę do jak najlepszego zarządzania instalacją i przydzielenia jej swoich najlepszych zespołów. Z ekologicznego punktu widzenia sytuacja jest więc optymalna.
Ze swojej strony, bez dodatkowych kosztów, klient ma gwarancję trwałego i dobrze wyregulowanego ogrzewania oraz odzyskania po zakończeniu umów, trwających zazwyczaj 8 lat, instalacji utrzymanej w jak najlepszym stanie.

Zrealizowane przez dział regulacji Dalkia IdF prace w zakresie regulacji zostały zatem sfinansowane ze środków własnych i zamortyzowane w ciągu kilku lat dzięki wygenerowanym oszczędnościom energii.
Utrzymanie i rozwój tego usługi przez 10 lat są niezaprzeczalnym dowodem dobrej rentowności tego typu operacji.

Obniżenie zużycia energii przez nasze istniejące zasoby kotłowni zbiorowych opiera się na izolacji, prawidłowej regulacji spalania, regulacji i równoważeniu hydraulicznym.

Pomimo swojego głównego wpływu na ustawienie regulacji i sprawność kotłów kondensacyjnych (oraz układów kogeneracyjnych), ten ostatni element był dotychczas najsłabszym ogniwem.

Po bardzo długiej przerwie problem nigdy wcześniej nie był tak aktualny.

Ostatnie postępy w dziedzinie armatury i regulacji powinny pozwolić na lepsze wykorzystanie jednego z najważniejszych zasobów oszczędności energii, jakie pozostały do dyspozycji.